Verslag bezoek van Sander aan Oeganda [februari 2007]

Van 19 januari tot 9 februari ben ik in Uganda geweest. Primair om de school te openen maar ook om o.a. een aantal andere projecten te bezoeken.

Nederland in verwarring achterlatend na de ergste storm in jaren vertrek ik naar Uganda.
Doordat er nog een stevige wind stond arriveren we precies op tijd in Entebbe, ondanks de vertraging van een uur op Schiphol.

Het is toch een beetje thuis komen, de geuren, de temperatuur, de chaos: heerlijk om weer in Uganda te zijn!

Het weekend breng ik door in Entebbe bij het Entebbe Airport Guesthouse van Bart Munting en zijnvrouw Virgo. (zie: www.gorillatours.com) Een heerlijke plek om te acclimatiseren. De zaterdag gebruik ik om een sim kaartje te kopen en wat afspraken te maken via e-mail en telefoon.
Zondag vertrek ik naar Kampala en benut ik om mijn schoonfamilie te bezoeken.
Maandag breng ik een bezoek aan het Yoghurt Project in KikwayI. Dat is bij Mukono naar rechts (vanaf Kampala ) en dan een uur de wildernis in. Na een informatieve rit met Charles, projectmedewerker van SYPO, arriveren we bij Pat the Child. We worden hartelijk ontvangen door Fred en hij laat ons zien hoe hard er gewerkt wordt.

De verwachting is dat er eind 2007 Yoghurt geproduceerd wordt waarmee de weeskinderen gegarandeerd zijn van inkomsten. Zie voor meer info www.sypo.nl

Dinsdag vertrek ik naar Ngoma. Daar aangekomen blijkt iedereen in de startblokken te staan voor de opening van de school. We bespreken nog een aantal praktische zaken en iedereen kan aan het werk. Ik moet weer terug naar Kampala om een aantal officiele papieren te halen bij onze advocaat en omdat ik met Fred Obola heb afgesproken. Hij is contact persoon voor Nabuur in Uganda.
Maandag de 29e vertrekken we naar Lira om een bezoek te brengen aan de Linda Foundation.

Het bezoek aan het weeshuis van Linda is indrukwekkend en inspirerend. Op het moment van mijn bezoek wordt er druk gewerkt aan een bakkerij naast het weeshuis, deze bakkerij gaat er voor zorgen dat het weeshuis een bron van inkomsten heeft. Binnenkort gaan een aantal wezen een bakkersopleiding volgen zodat ze in de bakkerij kunnen werken.

Meer info over de Linda Foundation: www.lindafoundation.nl

Ook heb ik afgesproken om een bezoek te brengen aan Telela een van de villages die aangesloten zijn bij Nabuur in Uganda.
Dinsdag middag komen we daar aan en het blijkt dat de mensen al sinds zaterdag op ons hebben zitten wachten…. Tja Fred zei wel op zaterdag : “they are expecting you”. Maar goed, het is indrukwekkend om te zien hoe mensen de draad weer proberen op te pakken nadat ze 5 jaar in een vluchtelingen kamp hebben gewoond met 65.000 mensen. Ik heb besloten om ons als stichting in te gaan zetten voor de bewoners van Telela zodat ze twee graanmolens krijgen. Wil je meer info over dit project neem dan contact op met frank@frankburgers.nl

http://www.nabuur.com/modules/villages_issues/index.php?villageid=284

Op woensdag weer snel terug naar Kampala om de laatste punten met de advocaat door te nemen. Ook al zijn we al ruim twee jaar bezig met de voorbereidingen toch moet er op het laatste moment nog van alles geregeld en gecheckt worden.
Donderdag nog wat boodschappen doen voor de opening en vrijdag weer naar Ngoma om de opening voor te bereiden.

Zaterdag 3 januari 2007: D-day!
Ook al weet ik dat je je niet druk moet maken als het om de tijd gaat in Uganda, toch was ik lichtelijk gespannen toen de mensen die mij op zouden halen niet om 09.00 uur op de stoep stonden………..
Er stond toch duidelijk dat de ceremonie om 10.00 uur begint op de uitnodiging?! En vanaf Masaka is het bijna een uur rijden dus waar blijven ze toch? Dacht ik.
Tja om 09.15 belden ze dat de chauffeur er bijna was dus dat ze bijna gingen vertrekken .
Toen we uiteindelijk om 11.00 uur bij het schooltje aankwamen waren we alsnog een van de eersten. Gelukkig . rond 12.00 uur kwamen de eerste gasten binnendruppelen en rond 13.00 uur kon de ceremonie beginnen. Mij werd uitgelegd dat de inwoners van het dorp gewend zijn dat dergelijke bijeenkomsten altijd rond de middag beginnen. Dus ook al staat er 10.00 uur op de uitnodiging komen de mensen om 13.00 uur.

Vanaf dit moment is het speeches wat de klok slaat, ook al versta ik er geen woord van door de reacties van het publiek merk ik dat de boodschap over is gekomen.
Vlak voor de opening deden een aantal geruchten de ronde. Bijvoorbeeld dat wij het land wilden pikken, en dat we de mensen wilden bekeren etc. etc. er was wat achterdocht bij een klein groepje mensen. Door de speeches zijn al deze zaken uit de wereld geholpen en staan de mensen nu te trappelen om hun kinderen naar school te brengen!
Helaas is er in het tijdelijke gebouw maar plaats voor max. 50 kinderen.

Na de speeches werd er gegeten en gedanst en was het voor iedereen een hele leuke dag.

Na de opening hebben we op maandag en dinsdag de laatste puntjes op de i gezet voordat ik terug ging naar Kampala. Met Betty Namagembe hebben we de afspraak gemaakt dat zij twee maal per maand de school bezoekt.

Zij is de District Inspector (DIS) of schools voor Masaka. Op persoonlijke titel zal zij ons project bezoeken en aan ons rapporteren.
Woensdag was ik weer terug in Kampala en heb bij Coen van Matoke Tours gelogeerd. Coen woont inmiddels in Kampala en is druk bezig zijn leven vorm te geven.
Donderdag en vrijdag heb ik benut om familie te bezoeken en wat souvenirs te kopen.

Drie weken Uganda zijn omgevlogen!

Trots en voldaan verlaat ik dit bijzondere land waar nog zo veel te doen is. Maar waar ook zo veel te zien en te beleven is.
Dank aan allen die ons gesteund hebben om dit project te realiseren. Het begin is er!!

Sander van Zanten

zie ook fotoboek 12