Lees hier de enthousiaste reacties van enkele GrassRootz deelnemers:
Marc, Lotte, Ted, Jeroen, Jille, Henrik and Hope!
April 2012
Explore the North!
We choose to explore the north in ten days with seven guests from the ICU guesthouse in Kampala. We wanted something different, we wanted to go to that part of Uganda where almost no tourists are going. We wanted to go to the undiscovered northern part of Uganda.
Our first destination was Boomu womens group. We did the traditional village walk which gives you a good idea how the people in Uganda live these days. It’s very different from the big city like Kampala. We slept in banda’s within the community and we also had dinner with the community, a very good meal by the way! The night was lovely and this was an excellent start of our trip.
The next day we entered Murchison Falls National Park. This is a very popular park, but it was low season, so there were only a few other tourists. We could drive for a long time through the National Park without seeing other tourists. We just entered the National Park and immediately we saw a chimpanzee in the tree. When we stopped he left in the bush, but this was a good start of our safari. In the next three days we saw many animals. We saw lions, elephants, zebra’s, buffalo’s, giraffes and many more. The most impressive was a female lion lying next to the road, with blood around her mouth. 10 meters next to it was a death Ugandan Kob with over ten vultures still eating it. And of course we did the boat trip, this is absolutely a must. We hopped of the boat at the Falls and hiked up to the top of the falls. This was absolutely wonderful. Nothing expresses the power of the water better than the Murchison Falls.
After our first safari in Uganda we left for Arua. This is normally a short drive, but we had to leave the park via another exit because of the roads, they were flooded. In the afternoon we arrived in Arua and we stayed in West Nile Ecumenical Vocational Training School (WNEVTC) Guesthouse. The owners of the school gave us a very interesting tour at the school and around the area. Arua is very friendly little town. In the evening we went out for dinner at an Ethiopian restaurant.
The next day was a long drive to Kitgum, but the road and the area were absolutely fabulous. We drove through many little typically Ugandan towns. The road was, for a dirt road, in very good condition. We arrived in Kitgum before dinnertime and had a very nice dinner at Fugly’s guesthouse.
After we woke up in Kitgum we drove to Kidepo Valley National Park. It was about a three hour drive towards the National Park. It’s again a beautiful ride, but a 4×4 is absolutely a must. It rained for a while so the roads were very slippery but that made our trip a real adventure. If you are afraid to get dirty this is not the right trip, but if you love the adventure, you should definitely go towards Kidepo. After we entered the National Park it started raining, that means the roads are turning into rivers. We got stuck in between two rivers who were suddenly there, surrounded by hundreds of buffalo’s. We had to wait till it stopped raining and after two hours we could continue our game drive towards the campsite. In the afternoon we did another game drive and the adventure got bigger and bigger. We were driving through the wonderful world of Kidepo and suddenly we got stuck. What happened, our 4×4 broke down. So we got completely stuck, pushing didn’t help any. So now we were in the middle of nowhere, what to do? There were no other tourist in the National Park, we had no signal with our mobile phone and we know that there are many animals who were around us. And even worse, it was 6.30 in the evening, it got dark!! Maybe that’s the reason why you always need a guide armed with an AK 47 when game driving through the park. We took all our necessary luggage and started walking to the nearest road, hoping that we got a signal somewhere to make that one phone call. After half an hour walking there was a UWA-car driving at the road a few hundred meter away, so we started running and shouting and luckily they saw us and brought us back to the campsite. We called a tractor and they came over and helped us with our minibus. And guess what, it was still up and running, so of course we were all very happy! What an adventure!!
The next day we started with a game drive and we saw many animals, elephants, zebra’s, buffalo’s, hyena’s and many more. Unfortunately no cats, but we already saw them in Murchison Falls.
After Kidepo we left for Karamoja region. The way to Karamoja was another adventure. First we got stuck of course, because the roads are so bad and we lost our 4×4. So we had to push many times. One time we pushed for an hour but no movement at all in the car. Luckily there was a pickup 4×4 coming with 15 Ugandan boys, so they helped us pushing the car and that worked out fortunately. Then there was another challenge. Because of the rain one of the bridges before Kaabong was totally gone. So there was no bridge, but the water was also already gone, so gave it a shot and made it with our 2 wheel drive. In the late afternoon we arrived at Kotido. We visited a craft shop and bought some souvenirs.
The next day we visited the biggest manyatta of east Africa, Nakipelimoru. This was absolutely one of the most amazing highlights of our trip. We first climbed a rock and had an incredible view over the manyatta. Hundreds of kids who had never seen a Muzungu where following us up the rock. After we climbed the rock we went into the manyatta. We saw the little compounds, the little houses and the whole way of living of these people. They still live so traditional. They are all walking almost naked, but they do have jewelry, lake bracelets etcetera. They still hunt with arrow and bow. This is the real Uganda. They were very happy to see us, because there is absolutely no Muzungu who is visiting them. This was a very unique experience. Afterwards we visited the sliding rock, a 10 meter sliding rock, which was very nice to relax for a while.
After our Karamoja experience we headed back to the more civilized way of living. It was a long but beautiful trip to Mbale. Once we were in Mbale we stayed in a very nice hotel and it was nice to get some relax and evaluate our wonderful trip. This was a real Uganda experience, I will never forget, So thank you Grassrootz Adventures. Now I know what you mean with adventure, it was awesome!
And for the people who think the region is dangerous, the people were very kind to us. They all welcomed us and we didn’t feel unsafe at all! So don’t be afraid for that. Just go!!
Mees en Jenny Weber
Januari 2011
Wij, Mees en Jenny Weber hebben in januari 2011 een privesafari geboekt bij Grass Rootz Travel. Vanuit Nederland zijn de nodige voorbereidingen getroffen en hebben wij ons graag laten adviseren door de deskundigheid van Sander.
Een mooi en prima bij onze wensen passend programma is samengesteld in goed overleg. Onze driver George die ons 5 dagen met de geweldige tentjeep heeft begeleid, maakte onze reis in Uganda onvergetelijk. We hebben genoten van zijn kennis van de dieren, zijn kennis van het land, is een goede chauffeur, behulpzaam en gewoon een ontzettend mooi mens om mee op reis te zijn.
Hoogtepunten zijn absoluut de namiddagdrive in Queen Elisabeth, de chimptrekking maar de Ruboni Community is echt een parel. We hebben ons 5 dagen heel bijzonder gevoeld en dingen gezien en meegemaakt die voor onvergetelijk zijn. Dank jullie wel!
Jasper, Murchison Falls safari
ICU guesthouse Jan-April 2011
De Murchison falls safari was voor mij een hele relaxte en goed geregelde safari, perfect als ontspanning na hard werken. Je krijgt in een weekend heel veel dingen te zien zoals een rhino sanctuary, een lokaal dorp en natuurlijk het safaripark compleet met giraffen, olifanten, nijlpaarden en noem het maar op. Alle verblijf en acitviteiten zijn van tevoren bespreekbaar en kunnen eventueel uitgewisseld worden voor andere opties. Op die manier weet je zeker dat deze safari helemaal naar wens gaat zijn en de prijs is prima!
Alette
Mei 2011
Het was een supermooie ervaring om in korte tijd veel van Uganda te hebben kunnen zien. Eerst de neushoorns en daarna het nationale park Murchinson Falls. De watervallen zijn zeer de moeite waard: zeker het boven aanzicht. Wat een waterkracht! Het puzzelt mij nog wel wat voor steensoort het is, omdat deze niet lijkt te slijten van het water. Aan de ene kant uitzicht op de kolkende Nijl bij de waterval, aan de andere kant een rustige boottocht op de zacht stromende Nijl waarin nijlpaarden en krokodillen lekker aan het ‘badderen’ zijn, met op de kant uitzicht op olifanten, waterbucks en ‘andere bucks’, wrattenzwijnen, en tropische vogels in de meest fantastische kleuren.
De game drive op de 3e dag gaf bijna alle grote Afrikaanse “must-see” dieren tegelijk: de Buffalo ‘s, olifanten, giraffen, leeuw, apen, diverse soorten antilopen, vogels, mongoose …. Kortom: zeer de moeite waard en goed georganiseerd!
Reisverhaal van Malou met foto’s
2011 - foto’s
We hebben echt zo’n gave reis gemaakt. Ik dacht dat Murtionfalls mooi was en erg op de leeuwen koning leek. Maar Kidepo is nog mooier! Als je geen zin hebt om het verhaal te lezen moet je toch wel even de foto’s bekijken, want dat is het zeker waard!!!! De reis naar kidepo was anderhalve dag. Maar dit was niet vervelend, want onderweg was genoeg te zien. Hoe verder je naar het noorden gaat, hoe meer het landschap veranderd naar wat je verwacht bij Afrika. Geen verharde wegen meer, overal mensen lopen en fietsen met dingen op hun hoofd of boda. Voor de duidelijkheid vrouwen met bossen takken op hun hoofd en kinderen een met jerrycan met water die ze uit de pomp moeten gaan halen. In het noorden is nog niet zo lang veilig en dat is nog te zien. Onderweg kom je een war-child kindsoldaten opvangcentrum tegen en vluchtelingen centra, WFP en aanslagplaatsen tegen. Dit maakt ook weer een grote indruk om te zien. De gehele reis sliepen we in een tent die op het dak van de Jeep zat. Net als in het boek ‘De reis van mij leven’. Onderweg naar Kidepo kwamen we een groep Bavianen tegen. George onze driver ging deze voeren, zodat ze dichter bij de auto kwamen. Dit was heel gaaf, maar wel even schrikken als ze met een grote vaart op je af komen gerend en je denkt dat ze best klein zijn, maar dan toch stiekem even groot als mij waren als ze op hun achterpoten stonden. We hebben in het park 6 gamedrive’s door het park gemaakt, en zijn een avond/middag naar een village geweest.
De eerste gamedrive begon meteen goed want we kwamen twee jonge leeuwen tegen met hun vader! Onze Ranger vond het een leuk idee om deze leeuw van dichtbij te bekijken. Wat echt super gaaf was. Op het dak van de jeep van de weg/pad af naar de leeuw toe, tot we er naast stonden!
We hebben verder nog een hyena, zebra’s (die glimmen echt super mooi n de zon), kudde olifanten (die gruisloos rennen omdat ze een soort kussentje onder hun voeten hebben), kudde buffels (Ongeveer 300 waar onze ranger het leuk vond om midden door te rijden op een hobbelweg wat er voor zorgden dat wij bijna van het dak vielen tussen de buffels, met de gedachten dat de ranger een geweer bij heeft voor de buffels omdat die nog wel eens aanvallen), antilopen,giraffen, apen, krokodil en veel vogels. In het park zelf sliepen we ook in de tent, in het park tussen de dieren. Dit was echt het gaafste wat ik hier heb gedaan. Je hoorde s’nachts de leeuwen brullen, olifanten tetteren en hyena janken. De ranger Nabo was de gehele tijd bij ons en als je naar de wc moest, moest hij mee voor het geval dat er een leeuw stond. Ik heb staan tanden poetsen met uitzicht op giraffen en olifanten! In de avond moesten we zelf koken op het kampvuur en douche met een emmer water.
Het uitstapje naar de village was ook echt onbeschrijfelijk. Het is een klein dorpje met hutjes van klei, mannen hebben 6 vrouwen en wel honderd kinderen die bijna allemaal half naakt rond lopen, de dorpoudste de wijze van het dorp is en de baas en voor de rest niets hebben. We werden daar ontvangen door 100 kinderen die om de beurt aan de auto gingen voelen, want de meeste hadden dat nog nooit gezien. Een klein kindje uit het dorp begon zelfs te huilen, omdat hij zo bang was van ons. Hij had nog nooit een blanke gezien en vond het maar niks.
We kregen in het dorp een rondleiding en een dansvoorstelling. We hebben uiteindelijk zelf met de dans mee gedaan! Dit was nog best zwaar, maar niet moeilijk dit keer. In het noorden doen ze springend dansen. Wie het langste en hoogste springt is de meest vruchtbare vrouw of man en de bedoeling van de dans is ook je partner te vinden. Het springen ging ons wel goed af, alleen niet een hele middag lang net als hun. Zo’n goede conditie hadden wij niet, maar was erg leuk om mee te doen. We hebben nog een bezoek gebracht aan het stamhoofd en afgesloten met een kip te kopen. In Afrika ligt er geen vlees kant en klaar in de winkel nee je koopt een dier en dat eet je op. Dit hebben we al vaker gehad, maar nog nooit zelf geslacht. George onze driver vond dat het wel eens tijd werd dat wij dat gingen doen. Wij vonden dit heel spannend, maar een verse kip bij het avond eten klonk wel heel goed in onze oren. Als een echt Robinson heb ik me uiteindelijk aangeboden om de kip te slachten. De Ranger hielp me wel mee, want ik heb natuurlijk geen idee hoe zo iets in zijn werk gaat. Ik vond het dood eng en vooral toen de kip nog 4min zonder hoofd na bleef spartelen. Ja echt 4 min het staat op video. Maar ik heb het gedaan het viel eigenlijk reuzen mee. Het kaalplukken voelden net als onkruid plukken en het snijden was gewoon als de kipfilet uit de winkel. De ingewanden waren wel een beetje vies, maar die waren er zo uit. Het was het zeker waard, want we hebben genoten van de lekkere kip bij het kampvuur! Als klap op de vuurpijl kwamen we Simba in levende lijven tegen op de weg naar huis. Een mannelijke leeuw lag op de rots in de zon, nat als in de film. Een betere afsluiting hadden we niet kunnen hebben!
Reisverhaal van Natasja
december 2011
Dag 1: Het begon op maandagochtend. We zouden eigenlijk om 8 uur vertrekken, maar Uganda zou Uganda niet zijn wanneer er een beetje vertraging om de hoek komt kijken, dus uiteindelijk zaten we om 11 uur dan eindelijk in ons Toyota busje. Onze gids/chauffeur deze week was George, die natuurlijk in de eerste minuut al werd omgedoopt tot George of the Jungle! Het avontuur was vanaf de eerste minuut in gang gezet. George zei tegen Wendy, die naast hem voorin zat, dat ze haar gordel om moest doen. George was hierdoor even afgeleid en we hoorden meteen een doffe klap en we stonden plotseling stil. We werden er zelf ook even stil van, totdat George begon te lachen en zei dat hij dat niet weer zou doen. We waren recht de bosjes in gereden en tegen een soort van muurtje aan geknald. Nou, een goed begin is het halve werk?
Na een rit van een paar uur stapten we uit om te lunchen, en wel op de evenaar! Daar hebben we de trucs met het water gezien, dat aan de ene kant van de evenaar de ene kant op draait en aan de andere kant de andere kant op draait. Best bijzonder! Natuurlijk wat kiekjes gemaakt, en daarna verder gereden naar het guesthouse Jjajabanga waar we de eerste nacht zouden verblijven. Dit is een guesthouse ook van Sarah en Sander, de eigenaren van het ICU guesthouse waar ik in Kampala in verblijf. Hier hebben we deze avond van een heerlijke Ugandese maaltijd genoten. Normaal gesproken vind ik het Ugandese eten niet heel bijzonder, maar het was nu echt heel lekker klaargemaakt en ik heb de matoke heerlijk opgepeuzeld! Na het eten hebben we nog even lekker gekletst en daarna ben ik naar bed vertrokken. En daar heb ik alleen maar de hele nacht wakker gelegen. Waarom moest er uitgerekend boven mijn hoofd, ik sliep in een hoogslaper trouwens, een vogelnestje tussen het plafond en het dak genesteld zitten? En waarom slapen die vogels ’s nachts niet gewoon? Maar goed, aan alles komt een einde, en na een lange nacht kon ik gaan ontbijten en was dag twee al weer aangebroken.
Dag 2 begon met een rondleiding op de school en in de kliniek die Sarah heeft opgezet hier in Uganda. Zag er allemaal super mooi en goed uit! Na deze rondleiding vertrokken we weer in ons busje, op weg naar Lake Maburo. Hier kwamen we rond 1 uur aan. Tussendoor hebben we in dit park ook nog zebra’s gespot. Die waren nieuw in mijn verzameling. En leuk dat ze er uit zien joh! Ook leuk trouwens hoe we de eerste probeerden te spotten. George stopte heel plotseling met rijden en zei: “Do you see that Zebra?” Wij zagen deze natuurlijk niet. “Ok, do you see that green tree?” We keken elkaar allemaal aan, green tree? Vervolgens lagen we in een deuk omdat de hele omgeving voorzien was van groene bomen en we dus echt niet wisten naar welke we moesten kijken. (Jammer ik kan het grapje niet zo goed uitleggen, vraag het me over een week nog eens dan vertel ik hem live en lig je ook in een deuk!).
Deze avond zouden we in tenten slapen, tussen de wilde zwijnen net als bij Murchison Falls. Deze keer werden we alleen ook omringd door Hippo’s, oftewel nijlpaarden…. Aiaii.. ik zag slapeloze nacht deel twee al voorbij komen. Maar daar hoefde ik nog even niet aan te denken want na de lunch stapten we met z’n allen in een bootje. En met bootje, bedoel ik ook booTJE. We stapten met z’n zessen in, en vervolgens kwamen daar ook nog eens 6 Duitsers bij. Ja, je leest het goed. De nodige EK-grappen rolden natuurlijk alweer van onze tongen, wat ervoor gezorgd heeft dat ik de hele bootrit mijn best heb moeten doen om mijn broek niet nat te piesen van het lachen. Tussen het lachen door heb ik ook nog wat Nijlpaarden van maar 5 meter afstand gezien, en nee dan ben je niet blij dat je in een miniscuul bootje zit. Krokodillen zagen we ook op een paar meter afstand voorbij zwemmen. Lachen om Duiters terwijl je omringd bent door wilde dieren, wat wil een mens nog meer!
Na deze boottrip hebben lekker gegeten en de rest van de avond rond een kampvuur bij onze tenten gezeten. Dit was echt heerlijk, ook al werden we omstebeurten panisch van al het geritsel om ons heen. “Is het een hippo”? “ Nee, dat was een wild zwijn.” “Oh, gelukkig”. Haha heel bijzonder hoe snel je je aanpast aan je omgeving. En ik had het niet verkeerd voorspeld dat ik weer een slapeloze nacht tegemoet ging.
Dag 3 brak aan, en we konden ’s ochtends om 7 uur meteen in het busje stappen, om door te rijden naar een lekker plekje om te ontbijten. Na het ontbijt zijn we doorgereden naar Queen Elizabeth National Park. We werden ten eerste verrast door het geweldige uitzicht, maar de echte verrassing kwam pas toen onze accommodatie voor de nacht werd geshowd. Wij verwachtten allemaal een tentje met een bedje erin, wat natuurlijk prima was. Niets was minder waar. We werden per tweetal naar een huisje gebracht, waar twee bedden stonden, toilet en BUITENDOUCHE inbegrepen. Wauw, wat een luxe! We hadden helaas geen tijd om de douche al uit te proberen, want lunch werd al geserveerd. En je raadt het nooit, terwijl ik van mijn uiensoepje zat te genieten, zag ik in het meer waar we op uitkeken een slurf uit het water steken. JA EEN SLURF. Het personeel stond al snel te kijken. George kwam er bij staan en zei dat hij al jaren op deze plek kwam, maar dat hij nog nooit een olifant van de ene naar de andere kant van het meer heeft zien zwemmen. Nou, daar waren wij toch maar mooi even getuige van! Na de lunch snel opgegeten te hebben gingen we verder, op pad naar onze tweede boottocht van de week, deze keer over de Kazinga Channel. Op weg hier naar toe werden we nog even opgehouden door een hele kudde olifanten. O, deze beesten kan ik echt niet genoeg zien. Wat mooi! En deze keer hadden ze ook allemaal baby’s bij zich…. CUTE! Nadat de olifanten voorbij gestampt waren, zijn we als een gek door gereden om de boot te halen, wat gelukkig nog lukte. Eenmaal op de boot konden we genieten van de zon, het uitzicht, en… Hippo’s! Ernstig dat deze beesten me op een gegeven moment niet meer interesseerden en ik gewoon languit in de zon ging met mijn bus pringels. Cultuurbarbaar, maar waar! Na de boottocht gingen we met George het park in om nog leeuwen te spotten, maar helaas is dit niet gelukt. Eenmaal terug maakte een 4 gangen diner zijn opwachting op ons. Niets mis mee! Heerlijk was het! Daarna naar bed, en ja hoor, Natasja deed weer geen oog dicht.
Dag 4 begon net als elke andere dag met wat vertraging. 6 meiden kunnen blijkbaar gewoon niet op tijd komen, of kunnen zich heel goed aanpassen aan de Ugandese cultuur… wat zal het zijn, haha? Ik heb ’s ochtends als een echte Eva in mijn nakie onder de douche buiten gestaan. En ik wil er nu thuis ook één. Echt zo lekker! Na de verkwikkende frisse douche ontbeten en op pad naar de volgende activiteit: Chimp trekking in de Kyambure Gorge, een soort regenwoud. En na een tijdje banjeren door het woud en op een lullig vlotje een beek oversteken hadden we ze dan eindelijk gevonden. CHIMPANSEES! Ik overdrijf niet dat ik bijna moest huilen, zo gaaf vond ik het om deze dieren in het echt te zien. Een Chimpansee gaf een showtje weg en ging 3 meter van ons af zitten en in de bomen slingeren. Heel indrukwekkend. Na deze stevige wandeling moest ik toch wel een beetje toegeven dat ik na al die slapeloze nachten doodmoe was! Gelukkig konden we na nog een Eva-douche in de buitenlucht lekker slapen in de bus, want we gingen op pad naar onze volgende bestemming: de Rwenzori Mountains. En hier vielen we weer bijna om van verbazing om dat het zo’n mooie omgeving was. Heel gaaf hoe je in Uganda na een paar uur rijden in een totaal ander landschap terecht kan komen! Hier hebben we de rest van de middag lekker gechillt en genoten van het geweldige uitzicht. ’s Avonds ben ik vroeg naar bed gegaan, met een slaappil haha! Ik was zo kapot van het niet kunnen slapen, dat ik maar naar de pillen gegrepen heb. En met succes, want ik heb eindelijk mijn oogjes dichtgedaan.
De volgende ochtend werd ik dan ook hieperdepieper wakker, en kon iedereen merken dat ik weer lekker geslapen had en vol energie zat. Die ochtend reden we door naar onze laatste bestemming: Fort Portal. En weer een super mooie omgeving. Je weet gewoon niet waar je kijken moet. Toen we bij de plaats waar we gingen overnachten aankwamen viel ik bijna in het meer dat achter me lag. WAUW! Een kleine villa leek het wel! Met een echte wc en een douche! Could life get any better! Helaas heeft het deze middag veel geregend en viel ons boottochtje in het water. Maar dat mocht de pret niet drukken, want we hadden Yahtzee en Party en Co bij ons. Meteen voelde ik het spelletjesmonster weer in me naar boven komen. Ik heb het geprobeerd te onderdrukken, maar het beest ging los bij het uitbeelden , verboden woord en het tekenen. Gelukkig konden de anderen er nog om lachen, thuis weten ze inmiddels al beter, haha! Na de spelletjesmiddag/avond zonder slaappil naar dromenland vertrokken!
En vervolgens werd ik wakker op alweer de laatste dag. Deze dag begon met een stevige wandeling in de bergen. Was echt lekker om even flink te lopen en het uitzicht was zeker de moeite waard. Om 9 uur waren we al op en neer geweest, en gingen we in de auto op weg naar Kampala.
En nu ben ik weer terug in het guesthouse. Even wennen om weer onder de mensen en de drukte te zijn, maar ook wel weer lekker.
Reisverhaal door Hanneke Bartels
2011
Op maandag vertrokken we (uiteraard later dan gepland ) vanuit Kampala, richting evenaar om vervolgens door te reizen naar Masaka. Op de evenaar een proef gedaan. Wat blijkt? Als je een bak water op het noordelijk halfrond laat leeglopen, draait het de ene kant op, als je datzelfde op het zuidelijk halfrond doet, draait het water de andere kant op en op de evenaar zelf draait het niet. Grappig, toch? In de buurt van Masaka heeft ICU een project: een kliniek en een schooltje en er is daar ook een guesthousje, waar we verbleven. Het ging niet geheel volgens plan, waardoor we pas ’s ochtends heel vroeg een rondleiding kregen in plaats van de avond ervoor. Dus vroeg op, even een kijkje nemen om vervolgens op weg te gaan naar een national park: Lake Mburo.
Al voor we het park inreden, spotte George vanaf de weg de eerste zebra’s. Dus de auto werd meteen stilgezet langs de weg, om vervolgens aan ons duidelijk proberen te maken waar we die zebra konden zien, te midden van alle bomen en struiken. Na een aantal dappere pogingen van George om de richting aan te wijzen en na iedere keer als reactie van ons “Where?”te krijgen, besloot hij het te omschrijven: “Just over there, next to the green tree.” Ja, dat hielp heel erg…. Uiteindelijk toch maar verder gereden. In het park geluncht om vervolgens met een bootje over het Lake te varen. En jeetje, wat waren de hippo’s dichtbij, nog geen 4 meter denk ik! En op een gegeven moment echt een enorme krokodil! Zo gaaf! Na de boottocht even snel naar onze (hele relaxe) tenten, (met gewone bedden erin) snel douchen en lange mouwen en lange broek aan om vervolgens terug te race om de zonsondergang aan het meer te kunnen bekijken…. Nou, dat racen had niet zo gehoeven, want wat denk je? Er zat een enorme wolk voor…. Aan het Lake gegeten en toen in het donker met de auto terug naar de tent. En toen stond er ineens een hippo langs de weg! Weer heel dichtbij! Ik was heel blij dat ik in de auto zat, want op het land zijn die dieren toch wel behoorlijk gevaarlijk! Ik kan jullie ook vertellen dat ze op het land stukken groter lijken dan in het water. Even verderop zagen we nog een hele groep antilopen en toen kwamen we bij de tenten, waar we een kampvuur hadden! Zo bijzonder! Daar zit je dan, midden in een national park, tussen de wilde dieren, rond een kampvuur. Echt zeldzaam gaaf! Ook wel een beetje spannend hoor, want je hoort van alles en je wordt ook wel gewaarschuwd om goed met je zaklamp te schijnen als je terug naar je tent gaat, om te voorkomen dat je ineens struikelt over een wrattenzwijn of hippo en hem op die manier boos maakt.
Op woensdagochtend moest ‘Team George’ weer vroeg uit de veren om naar het volgende national park te gaan: Queen Elizabeth. We wisten dat we daar in een so called “luxe safaritent” zouden slapen, maar dit kon je echt geen tent meer noemen hoor! Oké, er was tentdoek, maar er zat een deur in en we hadden zelfs een wc én licht! Dus we waren al helemaal in de wolken, en toen kwamen we in de tuin…. Daar stonden gewoon twee douches aan takken vastgemaakt, zo mooi en zo fijn! En per tweetal hadden we zo’n tent, nou als dat geen luxe is! Nadat we onze backpacks hadden gedropt, gingen we lunchen. Ook hier keken we uit over een meer. En aan de overkant stond een olifant en dan kijk je even weg en dan zie je hem niet meer, tot je erachter komt dat het beestje het meer over aan het zwemmen is! Zo bizar! En dan denk je nog “ik ben een toerist, ik vind dit bijzonder, maar dit zal voor de locals wel wekelijkse kost zijn”, maar nee, want ook de staff stond vol bewondering te kijken. Ik kan jullie wel vertellen dat zo’n olifant behoorlijk snel kan zwemmen! ’s Middags stond er weer een boottocht op het programma. We hadden heel lekker weer dus we zijn mooi bovenop de boot in de zon gaan zitten. Veel olifanten, buffels en hippo’s gezien. Na de boottocht zijn we nog op zoek gegaan naar leeuwen. Helaas hebben we ze niet gevonden, maar het was toch zeker een leuke tocht. Toen was het etenstijd. We hadden eigenlijk verwacht de hele week in tenten of hutten te slapen, zonder water en licht en net zo min als dat het geval bleek te zijn, bleek ook dat we niet de hele week op matoke en rijst te hoefden te leven. We kregen zowaar een vier gangen diner!
Op donderdagochtend vroeg op en iedereen heeft nog even lekker gebruik gemaakt van de buitendouches. Daar sta je dan, in het donker, omringd door allerlei geluiden, naakt te douchen in je tuin. Echt gaaf! Toen op weg voor de chimp trekking (voor de leken: we gingen chimpansees zoeken ). Zo maf: we reden met overal savanne om ons heen en ineens is er dan een kloof in het landschap en in die kloof zit gewoon een bos! We daalden af in de kloof en toen begon het speuren naar de chimpansees. We moesten proberen zo min mogelijk te praten en we moesten goed op beweging in de bomen letten. Na diverse keren teleurgesteld te worden na het zien van bewegende takken (oh, het was ‘maar’ een baviaan), hoorde onze gids ze…. Bleken we precies de verkeerde kant op de gaan, dus snel omdraaien en dezelfde weg terug. Tot we bij een rivier kwamen. Tja, en wat doe je dan? Nou, dat zal ik jullie vertellen: dan klim je op een vlot en je trekt dat vlot voort aan het touw dat over de rivier gespannen is, duh. Maar al deze moeite werd zeker beloond. We hadden ze gevonden. Ik kon ze echter nauwelijks zien doordat ze best veraf waren en er heel veel begroeiing het zicht belemmerde, maar ik hoefde ze ook nog helemaal niet te kunnen zien. Want we gingen ‘gewoon’ dichterbij. Dus wij heel snel, nou ja, heel snel, zo snel als je je door alle takken en struikgewas heen kunt wurmen, richting de chimps. Die waren natuurlijk ook niet gek, dus zij gingen ervandoor. Ik was me net aan het bedenken dat ik waarschijnlijk tevreden moest zijn met de foto’s van veraf, toen we ineens héél dichtbij waren. En net toen ik dacht dat het niet dichterbij kon, kwam een chimp nog dichter naar ons toe en uiteindelijk zat hij op nog geen twee meter afstand! Echt heel gaaf! Dus na deze wandeling was ik weer flink wat foto’s rijker. Nadat we weer uit de kloof geklommen waren, zijn we teruggegaan naar onze tent-huisjes om nog maar eens te genieten van de buitendouche en na de lunch zijn we vertrokken naar de Rwenzori mountains. Hier hadden we een prachtig uitzicht en we zaten echt midden in de bergen, maar we hadden er wel wat voor over moeten hebben hoor! Een weg, zó slecht! :O Vol met keien, of ja, zeg maar gerust kleine rotsblokjes. Dan hingen we naar de ene kant scheef en dan naar de andere. Niet echt een pretje dus. Maar goed, ook hier zijn we veilig en wel aangekomen en het uitzicht was het ook zeker waard. We hebben hier lekker gerelaxt om vervolgens de dag erna te vertrekken naar Fort Portal.
Weer een paar uur in de auto en ik vond het toch zeker weer spannend waar we nu uit zouden komen. Toen ik de omgeving zag, met de kleine betonnen huisjes, wist ik het zeker: we zouden in een banda (hutje) of tent slapen, zonder elektriciteit en met een gat in de grond als wc…. Nou, beste lezers, ik had er niet verder naast kunnen zitten! We reden een weggetje in en ‘om de hoek’ lag echt een paradijsje! We hadden per tweetal een geweldig huisje, met eigen badkamer en echt gewoon super mooi! Daarbij hadden we ook nog eens per persoon een tweepersoonsbed. Gaaf toch?! Een geweldige accommodatie dus en dan heb ik het nog niet eens over de omgeving gehad! Weer aan een meer en omringd door bergen, echt gaaf! En daarbij totaal onverwachts, wat het ook echt wel des te bijzonder maakte. Als ik nu terugkijk op de reis, waren de accommodaties iedere keer echt de grootste verrassing, zeker omdat we er iedere keer niets van verwachtten. En iedere keer dachten we dat het niet meer te overtreffen was, maar iedere keer werd het toch echt nóg mooier!
We zouden ’s middags eigenlijk in een bootje het meer opgaan, maar helaas begon het te regenen. Maar in deze omgeving kon ik me ook prima vermaken zonder iets te doen. ’s Avonds hebben we gezellig met zijn allen geparty&co-ed.
Op zaterdag zijn we weer op tijd opgestaan om naar de top van de berg aan de overkant van het meer te lopen met een van de locals als gids. Nou, ik kan jullie vertellen, je kon merken dat hij dat vaker gedaan had, wat een tempo! Hopsakee bergop, en lopen maar, luchthappen is voor mietjes. Gelukkig ging bergaf dan weer een stuk makkelijker en vlotter. Maar toen was het ook in ons belang om flink door te lopen, want er kwam een behoorlijk donkere lucht aan. Gelukkig waren we voor de regen terug bij onze huisjes en toen was het een kwestie van spullen inpakken, de bus in en terug naar Kampala, want dit was alweer het einde van onze reis. Die week ging toch wel echt snel voorbij!
Tegen 5 uur waren we weer terug in Kampala en toen was het douchen, eten en klaarmaken, want we gingen stappen, en dat was leuk!!!!
Reisverslag door Wendy
2011
Op maandagochtend begon het dan echt, we werden opgehaald door onze ranger; George. George is een lieve man met heel veel ervaring van Uganda, reizigers rond rijden (lees: het in bedwang houden van een Toyota busje op de verschrikkelijkste, slechtste wegen van Uganda) en goed gevoel voor Westerse humor! We gingen op reis met zes meiden, good luck George!
Onze reis bracht ons de eerste dag van Kampala naar Masaka. Onderweg zijn we gestopt precies op de evenaar en daar heb ik met eigen ogen mogen ervaren dat het water aan beide zijden dus anders stroomt. De ene linksom, de ander rechtsom en precies op de evenaar ligt het stil (ik geloofde dit nooit niet echt, sorry voor de discussies…). Na nog een paar uurtjes rijden, kwamen we aan bij het Jjaja Bbanga Guesthouse. Hier kregen we `s avonds een heerlijke orginele Ugandese maaltijd. We kregen een groot bananenblad opgediend met vlees en jus erin, daarbij kregen we mais geprakt met matoke (een soort combinatie van aardappel en banaan). Naast deze gerechten werd het mooi afgemaakt met rijst en koolsalade. Het is gebruikelijk dat je dit met je handen eet… Ik heb het geprobeerd, maar pakte al snel mes en vork (ook bang voor enige samonellen). We gingen vroeg naar bed, de dag erna zou weer een lange dag worden.
Dinsdags na het ontbijt vertrokken we naar Lake Mburo National park. Voordat we hiernaar toe gingen, kregen we een villagewalk door de Jjaja Bbanga Community. Hier hebben we gezien hoe biogas wordt geproduceerd d.m.v. uitwerpselen van koeien. Indrukwekkend!!! Onderweg reden we over het Oegandese platteland met mooie uitzichten. Toen we bij het park arriveerde, moesten we vlug alle spullen uitpakken en stond er een mooie boottocht op ons te wachten tussen de nijlpaarden, buffels en krokodillen. We vaarden zowat twee meter van de beesten af! Geweldig mooi! Onderweg van de boot naar de campsite, liep er een nijlpaard naast onze bus. Wow, wat zijn die beesten groot en lomp van zo`n kleine afstand. We brachten de nacht door in tenten omringt door Nijlpaarden en herten. Het was midden in het park, dus pikkedonker om 19:00 al. Er was alleen maar licht van de zaklampjes, doordat het donker was, zag ik een geweldige sterrenhemel. Ik heb hem nog nooit zo mooi gezien, heb geloof ik wel alle sterrenbeelden gezien. De maan verlichtte het gebied een beetje, samen met het kampvuur wat we hadden gemaakt. We zaten dus echt ergens in de Middle of nowhere voor mijn gevoel. Ook het toilet was helaas niet dicht bij de deur… (niet grappig als je `s nachts moet en je hoort de zwijnen en herten naast je tent grazen).
Na een heerlijke nachtrust, pakte we onze spullen (in het donker) om verder te reizen naar het Queen Elizabteh national park. Onderweg kwamen we al snel de eerste zebra`s tegen, wat een mooie beesten om ze in net echt te zien. Na enkele uren te hebben gereden, kwamen we bij het park aan en mochten we overnachten in een vette lodge. Er was een douche gemonteerd aan de bomen buiten, super gaaf! We hadden uitzicht op een groot meer. Tijdens de lunch zagen we aan de andere van het meer een olifant staan, na ongeveer 15 minuten zagen we de olifant in het water en hij was volgens mij van plan om naar ons te zwemmen (slik), wel super gaaf om te zien. Nooit geweten dat die olifantenbeesten zo snel konden zwemmen. Hij had de kant helaas nog niet bereikt voordat we moesten gaan. We hadden een boottocht over de Kazinga Channel. Ik heb honderden nijlpaarden, olifanten en vogelsoorten gezien. Ik heb me lekker op het dek geploft en genoot van de rust en de prachtige natuur. Na de boottocht heb ik het lekkerste diner gehad dat eindigde met een heerlijk chocalde cake (damned, wat mis ik die!). We werden begeleidt door een stafflid, omdat DE olifant dus de campsite was bereikt en er nog ergens rondliep… George heeft hem dus `s nachts naast zijn tent gezien. `s Morgens mocht ik om 6:00 het Africaanse douchen ervaren in de donkere buitenlucht met een olielampje (en ijskoud water, brrr), maar het was de leukste douche die ik ooit heb gehad. Het leek net Christmas…
Na deze ervaring ging onze reis verder naar grote bossen van de Kyambure Gorge, we moesten een stuk omrijden, omdat de olifant `s nachts flink had huisgehouden. Daarna volgde een zware chimptrekking van ongeveer twee uur, op zoek naar Chimpanzezen. Na meerdere malen off road te zijn gegaan en 300 takken in mijn gezicht had gekregen, stond ik bijna oog in oog met een grote chimpansees. Wat een prachtbeest om van dichtbij te zien. De omgeving van super mooi! `s Middags was het weer tijd om door te reizen richting de Mountains of the Moon, oftwel de Rwenzori Mountains, hier verbleven we in de community. Wat een hel om daar te komen, het was een verschrikkelijke weg ernaar toe. Ik had zweet op mijn rug staan en niet van de warmte! Het was hobbel de bobbel voor een paar uurtjes (thanks reistabletjes, als ik die niet had genomen, had ik geloof ik groen gezien). Maar onze goeie George sleepte ons er met gemak doorheen. Eenmaal hoog in de bergen op de bestemming aan te zijn gekomen, was ik de rit meteen vergeten. Het was een geweldig met een mooi groen uitzicht en overal hoorde we beekjes en het gaf een heerlijke rust. Ik weet niet hoe hoog we ongeveer zaten, maar het was hoog neem maar aan van mij. Hier hebben we ook niets meer ondernomen, maar gewoon lekker gerelaxed. De dag erna bracht mij wel wat spanning, want we moesten die berg dus weer af om onze reis verder voort te zetten. Gelukkig viel dat reuze mee. Van het ene berg gebied gingen we naar het volgende berggebied Fort Portal. Eenmaal aangekomen, waren we in het (naar mijn idee) paradijs beland. Ook daar was het weer prachtig. Ik beschrijf volgens mij iedere keer dat het allemaal zo prachtig en geweldig is, maar dat is het ook. Het is moeilijk te beschrijven, al die verschillende plekken, je moet dit meemaken. Helaas was het weer niet zo goed `s middags en hebben we lekker op het balkon genoten van het prachtige uitzicht. `s Avonds hebben we ons vermaakt met ‘party en co’.
Na een nacht in grote luxe te hebben overnacht, werden we `s morgens om 7 uur verwacht om een wandeltocht te maken naar het hoogste puntje van de berg (ik zeg je, berg op, is niet grappig in de ochtend als je conditie beneden pijl is doordat je drie maanden niet meer hebt gesport). Maar het was me toch gelukt en weer de moeite waard. We waren aangekomen op het punt ‘Top of the World’. Voor de zoveelste keer deze week, werd weer verwend door een prachtig uitzicht. Na deze tocht arriveerde we na een paar uur rijden weer in Kampala, waar we een warm welkom kregen van de staff van het guesthouse, ze hadden ons gemist. Om de vakantie heerlijk af te sluiten, zijn we `s avonds nog even op stap geweest in de Iguana.
Dit was mijn geweldige reis! Ik heb zoveel van dit mooie land mogen zien en meemaken betreffende de cultuur, natuur en mensen. Ik heb genoten van alle mooie geluiden, geuren en kleuren. Ik raad iedereen aan die ooit op safari wil en het ECHTE Afrikaanse leven wil meemaken, GA NAAR Uganda!! Daar maak je het allemaal mee! Ik ben weer een ervaring rijker en ben trots dat ik drie maanden in dit mooie land heb gewoond!
